Üzerinden uzun bir zaman geçmesine rağmen İtalya seyahatimi sizlerle paylaşmaya karar verdim.
10 Ağustos sabahı Gaziantep’ten İstanbul’a vardım. Roma uçağına 2 saat olduğu için Atatürk Havalimanı’ndaki THY VIP Lounge’da vakit geçirmeye karar verdim. Business sınıfın veya Shop&Miles üyelerinin girebildiği salonda lüks ve konfora dair ne ararsanız mevcut. Açık büfe servisi gördüğünüzde kendinizden geçmemek elde değil! Çok keyifli geçtiğini zannettiğim bekleyişin ardından nihayet uçağa bindim. (Yazımın ilerleyen kısmında sebebini anlatacağım..)
 |
| Süslemelerine hayran kaldığım bir kilise |
Herşey çok güzel gidiyordu, aylardır hayalini kurduğum yolculuğa sonunda çıkmıştım. Floransa’da Erasmus yapan abimin olması hostel masrafını yok ederek hem daha fazla yurtdışında kalmamı sağlayacaktı hem de yalnızlıktan kurtaracaktı. Fakat daha uçakta iken bi sorun vardı, Lounge’daki yemeklere açgözlüce saldırarak midemi bozmuştum… Siz siz olun yolculukta böyle açgözlülük yapmayın :) Uçaktan indim, abimle anlaştığımız üzere Termini’ye (Tren İstasyonu) gitmek üzere yola koyuldum. Havaalanından istasyona tren seferi olmakla beraber biraz pahalı (€15). Havaalanı önündeki shuttle’ları kullanarak €5’ya istasyona vardım. Abimle iletişim kurmak üzere telefon hattı aldım. (Wind gibi birçok GSM operatöründe 10-15 euro’ya 2GB internetli paketler mevcut, cimrilik yapıp rezillik çekmeyin sakın :) Bu arada hattın açılma süresini hesaba katmadığımız ve civarda Wi-Fi imkanı sağlayan cafe olmadığı için binbir güçlükle jeton aldım, ankesörlü telefondan abimi aradım, konumumu söyledim ve mülteci edasıyla bi köşeye oturarak beklemeye koyuldum. Uzun bir bekleyişten sonra abim geldi, hostele gittik. İyice hastalanıp, ayakta duramıyorken hostelin saat 16.00’a kadar kapalı olacağını öğrenince kendimi Roma’nın bayırlarına vurmaya karar verdim. Hostel, Colosseum'a çok yakın olduğu için Colesseum karşısındaki bir parka gittik, çimlere uzandık. Saat 16.00’da hostele dönüp 2 saat uyudum, yeniden kalkarak Colesseum ve Pantheon’a kısa bir gezi düzenledik, güneş yavaştan batmaya başlarken Pantheon’un yakınlarında bir pizzacıya oturduk. Çok kalabalık olduğu için yabancı bi aile ile aynı masaya oturmuştuk, pizzalar servis edilene kadar hoş bir sohbet yaptık.
 |
| Buralar gece vakti bir başka oluyor.... |
 |
| Pantheon'daki mükemmel zamanlama |
 |
| Ve nurani insanlar |
Ertesi sabah iyileşmiş olarak uyandım ve yola koyulduk. Colesseum’a vardığımızda -pazar günü olmasının etkisiyle- inanılmaz kalabalık vardı. Dışardaki bilet kuyruğunun başına kaynayıp zeki edasıyla sevinmişken binanın içindeki kuyruğun 1.5 saat uzunluğunda olduğunu farkettik ve Colesseum - Roman Forum’u ertesi güne erteledik. Merkeze, Pantheon’a gitmeye karar verdik. İtalya’da ulaşım sistemi Türkiye’den biraz farklı. Otobüslerde akbil cihazı her kapı girişinde var ve şoför yerine, otobüsten otobüse gezen kontrolörler denetim yapıyor. Bu görevliler bilet basmayanları yakaladıkları takdirde €50 ceza kesiyorlar. Buna rağmen birkaç bilinçli vatandaş dışında kimse bilet basmıyor, ki ben de tüm İtalya seyahati boyunca bir kere olsun bilet almadım :)) Çoğu kez yakalanma korkusu ile duraklarda memur olma ihtimali olan kişileri görür görmez otobüsten inmek zorunda kalıyorsunuz. Ancak şehirdeki her bir otobüs çok dakik olarak programa uygun hareket ediyor ve aynı zamanda Google Maps Navigasyon ile senkronize durumda. Bu sayede anında yeni bir otobüsü bulabilirsiniz. Merkeze geldik, dondurmalarımızı yedik ve Pantheon’un içine girdik. Zamanlama mükemmeldi… Her öğlen sadece 15 dakikalığına güneş ışınları kubbedeki boşluktan direk içeri dalıyor, aşağıdaki insan selinin üzerine vuruyor ve içeriyi unutulmaz bir atmosfere bürüyor… İçerde onlarca fotoğraf çektikten sonra çıktık ve Roma sokaklarına kendimizi attık. Aşk Çeşmesi olarak anılan Fontana di Trevi’ye uğradık. Harika bir yer… Açık konuşmak gerekirse dilek tutma olayını çok saçma bulduğum için para atmadım, sonra arkamdan Göktuğ da ne cimri adammış filan demeyin :)
 |
| Aşk Çesmesi'nin Romantik Erkeği ;)) |
 |
| Saint Peter's Basilica |
 |
| Vatikan'da üzerime nur inmişken... |
Merkez sokaklarında dolaştıktan sonra Vatikan’a gitmek üzere otobüse atladık, Ponte Vittorio Emanuele II köprüsünü yürüyerek geçtik ve meşhur Saint Peter’s Meydanı’na vardık. Saint Peter’s Bazilikası’na girdiğimde yine ışık konusunda mükemmel bi zamanlama yapmıştık. İkindi güneşi kilise kapısının tam karşısındaki camlardan gözüme nur gibi vurunca kendimden geçtim ve helal olsun dedim. Adamlar herşeyi düşünmüş… İçeri bi giriyosun anında ışık! Gel de iman etme şimdi :d Nurani ışık ile fotoğrafımızı çekindikten sonra ayin alanına doğru yürüdük. Ayine turistlerin giremeyeceğini bildiren görevliye ‘’ben Hristiyan’ım’’ diyerek içeri girdim ve Papaz Efendi’nin feyizli sohbetine kulak verdim. Sohbet bitince çıktık kiliseyi dolaştık ve acıktığımızı farkederek dışarı çıktık. Abimin önerisi üzerine Roma’nın en iyi pizzacısına gitmeye karar verdik. Otobüsle gitmek yerine yürümeyi tercih ettik. Yaklaşık 4 km yürüyüş sonrasında Roma’nın en iyi pizzacısına vardığımızda yeni bi ‘’zamanlamaya’’ imza atmıştık fakat bu sefer hiç de güzel değildi… İtalyanlar sorumsuzluk ve vurdumduymazlık konusunda dünya lideri bi millet. En ünlü diye gittiğimiz pizzacı 10 günlüğüne kapanmış ve tatile gitmişti. Düşünsenize Türkiye’ye gelmişsiniz, G.Antep’te İmam Çağdaş; K.Maraş’ta Yaşar Pastanesi; İstanbul’da Eminönü Balıkçıları çekmiş gitmişler… İtalyanlara serenatlar yaparak rotamızı yeniden Pantheon’a çevirdik. Piazza Navona’nın ressamlarla dolu etkileyici atmosferinde sakinleştik ve bulduğumuz bir pizzacıya attık kendimizi. Şunu belirtmek istiyorum, İtalya’da pizza yiyecekseniz Margherita’dan şaşmayın derim, aksi takdirde ton balıklı pizza gibi bi seçimle hayal kırıklığına uğrayabilirsiniz…
 |
| Bahsettiğim Ton Balıklı Pizza |
Güneş batmaya başlarken Roma sokaklarını arşınlayarak hostele geri döndük, bi süre dinlendikten sonra şortumu - tişörtümü çektim ve Roma’yı fethetmek üzere akşam koşusuna başladım. Bir zamanlar Gladyatörlerin ayak bastığı, mücadele ettiği topraklarda koşmak gerçekten heyecan verici bir deneyim… Ara sokaklarda mekik dokuyarak önce Pantheon’a uğradım, ardından da Colesseum’a gelerek mini maratonumu sonlandırdım ve yeniden hostele döerek günü bitirdim.
 |
| Koşu sonrası Colesseum keyfi :) |
Roma’daki son günümde sabah erkenden Colesseum’a gittim, kısa bi bilet kuyruğu sonrasında içeri girdim. Tek başıma olmanın verdiği rahatlıkla etrafı gezerken birden macera damarım tuttu ve çılgınlık yapmaya karar verdim. Benim seyahatlerde aradığım en önemli özellik bambaşka hisler yaşamaktır. Bir şehre gittiğinizde herkesin gittiği aynı rotayı izlemeyi çok yanlış buluyorum. Her yerde yepyeni bir maceraya atılmak parolası olmalı gezginin... Colesseum’un üst katları ziyarete kapalıydı fakat ben çıkmak istiyordum. Doğu tarafındaki yapıda tırmanacak bi duvar buldum ve etrafı iyice gözetledikten sonra tırmanmaya başladım. İçimdeki ‘’Acaba yakalanır mıyım?’’ ‘’Yakalansam sınırdışı edilir miyim?’’ gibi soruları duymamazlıktan gelerek üst kata vardım, oturdum ve manzaranın tadını çıkarmaya başladım. Akşamki ‘’Roma’yı fethetmek’’ hedefime artık tam anlamıyla ulaşmıştım. Daha gezilecek çok yer var diyerek istemeye istemeye, turistlerin şaşkın bakışları arasında, aşağıya indim. Herşey bir yana, eğer tehlikeli bi hareket yapıyorsanız çok dikkatli olmanızı ve ihtiyatla davranmanızı öneririm. Maceraya atılmak için cesaretinizin olması gerekir fakat kuru cahillikle ortaya çıkan cesaret çoğu zaman başınızı belaya sokar, ve hayatta video oyunlardaki gibi ‘’load last checkpoint’’ seçeneği bulunmuyor ne yazıkki... İnerken asıldığım tuğlalardan birinin gevşek olduğunu önceden farketmeseydim şuan bu yazıyı yazamıyor olabilirdim...
 |
| Colesseum'un yasak katında manzara keyfi :) |
 |
| Saint Peter's Square |
Colesseum’dan çıkarak hemen yan taraftaki Roman Forum’a girdim, yakıcı Güneş ve kısıtlı zaman nedeniyle hızlı bi tur yaparak çıktım. Eğer Roma kalıntılarına merakınız varsa, Forum’a en azından 2.5 saatinizi ayırabilecek şekilde planlama yapmanızı öneririm. Hemen bi otobüse atlayarak Vatikan’a vardım. İçeriyi yeniden gezdikten sonra kubbenin tepesine, seyir terasına çıkmak üzere bilet aldım, uzunca bi kuyrukta bekledikten sonra merdivenlerle dolu yolculuğa başladım, ve sonunda tepeye ulaştım. Hava güneşliydi ve manzara mükemmeldi. Önde, 11 Havari heykelinin selamladığı Saint Peter’s Meydanı, arkada ise adeta ‘’Cennet’ten bir yansıma’’ olarak inşa edilmiş Vatikan Bahçeleri vardı. Yine bi macera arayışına girerek, seyir terasının ortasındaki mini kubbeye tırmanmak üzere harekete geçtim, fakat bu sefer şansım yaver gitmedi ve görevliye yakalandım :) Neyseki görevli sadece sözlü uyarıda bulundu ve ben de hemen oradan uzaklaştım. Terasta gördüğüm en dikkat çekici şey ise duvara yazılmış #direngezi yazısıydı :) Aşağı indiğimde Vatikan Müzesi’ne giriyorum diye Vatican Necropolis’e girdim, içeriyi gezdikten sonra yanlış yere geldiğimi farkettiysem de iş işten geçmişti, saat 16.00’a geliyordu ve müzeler o saatte kapanıyordu. Akşam Floransa’ya döneceğimiz için Sistine Şapeli’ni ve Vatikan Müzesi’ni göremeden Roma’dan ayrılmak zorunda kaldım doğal olarak… Yaban ellerde harita kullanmanın önemini anlamışsınızdır umarım :)
 |
| Vatikan Bahçeleri |
 |
| Saint Peter's'te #direngezi |
Hostele dönüp, Floransa’ya gitmek üzere hazırlanırken güzel bi sürpriz yaşadık, hostelde daha önce tanıştığımız iki Türk’ün aynı akşam tatilleri bitiyordu ve interrail biletlerinin fazladan 1 günlük kullanım hakkı vardı, sağolsunlar bize verdiler :) Bedava biletlerimizi de kapınca Venedik seyahatini ertesi gün yapmaya karar verdik, fakat öncesinde, abimin evine eşyalarımızı bırakmak üzere Floransa trenine atladık….
Venedik, Floransa, Siena, San Gimignano ve Pisa maceralarımı önümüzdeki günlerde yazıyor olacağım.
Takipte kalın!
NOT: Bi sonraki macera planım EN GENÇ TÜRK DEMİR ADAM’ a destek vermek isterseniz lütfen aşağıdaki linki açarak ‘’DESTEK’’ butonuna basın:
 |
| Bonus: Via dei Fori Imperiali |
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder